cengiz kumral - şiir damlaları 2.baskı

	Cengiz Kumral "Şiir Damlaları"
	"...Bugüne kadar yazdığım şiirlerimi bir kitap haline getirip getirmeme konusunu uzun uzun düşündüm ve sonunda, Sevgili Eşimin “çok yazık, herkesin okuması gereken bu şiirleri yalnız ben okuyorum” sözü üzerine karar verdim ve bu kitabı bastırdım. Yaşadığım sürece, gördüğüm, duyduğum, bildiğim herşeyi şiirleştirmeye çalıştım. İstedim ki her okuyan bu şiirlerde biraz kendini bulsun, kendini yaşasın. Başarabildim mi bilemiyorum. Buna elbetteki siz okuyucular, şiir sevenler zaman içinde karar verecek. Ama şundan eminim, benimle birlikte bazen tebessüm edecek, bazen hüzünleneceksiniz. Belki de siz de benim gibi kendinizle biraz dalga geçeceksiniz. Bu şiirleri yazması bendendi. Okuması ise sizden. Haydi, kolay gelsin!..."
	"Şiir Damlaları" irili ufaklı 428 şiirden oluşan bir kitaptır ve yoğun istek üzerine çıkarılan 2. baskısı şu anda Ankara Karanfil Sokak Dost Kitabevi'nde, şiir reyonunda satılmaktadır. Yakın zamanda ikinci kıtabı da yayınlanacaktır. Aşağıda kitaptan gelişigüzel seçilmiş örneklerli okuyabilirsiniz.
	Telefon: 266 414 1759 - 312 427 4471 Email: bilgi@cengizkumral.com
GÜL VE BÜLBÜL AŞKIMI SÖYLEYEMEDİM AŞKIN ŞEMSİYESİ BEN ORDAYIM İSTEMEM ZAMAN HATIRALAR RAKI MEHTAPLA SEVİŞMEK SEN GÖRDÜN MÜ? DENİZ GÖZLÜM ŞEYTANA UYMAK KIZDIĞIM BEN AŞKI TANIRIM ENİŞTE BİR KADINDAN NAĞME O SARIŞININ HİKÂYESİ SEN SEVİNCE TÖVBEKAR BACAKLAR	GÜL VE BÜLBÜL Ne zaman bahçemizde Gül dalına konmuş bir bülbül görsem Kıskanırım canım sıkılır Kovmak isterim hemen Kalbim burkulur Dilim tutulur. Biri tüner dalında, söyler bildiği o tek şarkıyı Biri dönerek dans eder rüzgârla dökülür yaprakları Elbet kıskanırım böyle bir aşkı Düşünürüm bir an için o kızı Dünyam kararır, neş’em kaybolur. Mümkün değil Çekemem ben bu kuşu Kovmak geçer içimden Ya da kesmek o dalı Utanırım Elim dilim tutulur Çaresiz, beklerim sonbaharı… AŞKIMI SÖYLEYEMEDİM Gidiyordum doğru yönde şen şakrak, Yolumu kesti sonbahar. Ne arıyorsun diye sordu bir yaprak Dolaşıp duruyorsun bahçelerimizde. O’nu diyemedim Aşkımı söyleyemedim. Devam ettim yoluma Önümü kesti bir avuç toprak. Yine sordu o yaprak: Ne arıyorsun dedim bu bahçelerde Gezip duruyorsun içimizde. O’nu diyemedim Öldüğünü söyleyemedim. Kaçıp gitmek istedim sessizce Peşimi bırakmadı hatıralar. Birlik olup sordu bütün yapraklar Ne arayıp duruyorsun aramızda? Bil ki çabaların hep boşuna Bizi de boğuyorsun yasa, Ruhumu diyemedim Öldüğümü söyleyemedim. AŞKIN ŞEMSİYESİ Sevgilim Sevdiceğim, Bazen Açık güneşli Bazen Parçalı bulutlu sağanak yağışlı Bir gökyüzü gibisin. Aşkın şemsiyesi yokki senden korunabileyim. BEN ORDAYIM Beni orada burada Hani baktığın yer varya İşte, ben ordayım. İSTEMEM Ben açgözlü biri değilim İstemem cenneti menneti Verin bana cehennemi Yeter ki içinde sevgilim olsun. ZAMAN Etekleri dumanlı Başı kardan duvaklı dağlardan coşup gelen Teninde beyaz zambaklar açan Gönülden gönüle akan sular Çeviriyor çarkımı. Dönüyor taşım Dönüyor başım Zamanı öğütüyorum İki taş arasında Sıcak sıcak elime akıyor günler Ömrüm olduklarını bilmiyordum. HATIRALAR Bugün şöyle bir gezindim bahçemizde, Her biri başka bir renk açmıştı güllerin Her biri başka bir şarkımızı söylüyordu sanki Bir başka ahenkte, bir başka biçimde. Rüzgâr, yay olmuşçasına gam çekiyordu Güllerin kahkaha tufanı kopan dudaklarında, Ben de eşlik ettim Sıra gelince o şarkımıza. Gelinliğini giymiş gözlerime bakıyordu beyaz gül Yüzüne örtmüştü ince bir tül Uzattı ellerini girdi koluma İşte o an sustu o bülbül. Pembe bir sabahlık takmış sırtına başka bir gül Ya şafağı tutmuş saçlarından ya da ufku Sürükleyip getirmiş bahçemize peşinden; Yarı uyanık yarı uykulu Boynuma doladı kollarını Anlattı durdu o günü, o düğünü. Bir başka havadaydı kırmızı gül. Dudaklarımdan öptü dağladı içimi, Rüzgârla savruldu etekleri, Avucumdaydı sımsıcak elleri Aklımı başımdan aldı Düşünemedim ne kendimi ne de seni. Boynu büküktü, üzgün görünüyordu sarı gül, Yapraklarına çiği düşmüş gecenin, Sararıp soldu çok geçmeden Anlayamadım niçin neden? Daha bahar bitmeden, yaz geçmeden. Bugün şöyle bir gezintiye çıkmıştım bahçemizde, Tazelendi bir bir hatıralar Resmi geçit yaptı önümde bütün güller Bütün şiirler, türküler, şarkılar Daldığım o hayal aleminde. RAKI 35’lik vardır: Rakı gibi, Rahat içilir. Otuz beşlik vardır: Senin gibi, Kolay binilir Zor inilir Dörtnala gidilir!.. 70’lik vardır: Rakı gibi, Zor içilir. Yetmişlik vardır: Benim gibi, Zor binilir Rahvan gidilir!.. Haydi kaldıralım kadehleri: He de yavrum he! Deh de aslanım deh. MEHTAPLA SEVİŞMEK Bazen yalnızlığın dayanılmaz sessizliğinde Kapılırım dolaşmanın o sonsuz güzelliğine. Atlarım bulutların terkisine Gökyüzünü tozu dumana katarım Yıldızlarla konuşur Yıldızlarla oynaşırım. Yine bir gün dolaşırken bulutların terkisinde Mehtabı gördüm çırılçıplaktı, Elleri kınalı Gözleri sürmeli Uzatmış saçlarını yarı beline Tıpkı benziyordu gümüşten bir geline, Dayanmak mümkün değildi cazibesine. Öpmek geldi içimden Ve de sevişmek Mehtap mahcup Ben mahcup. SEN GÖRDÜN MÜ? İki bin dört yılının eylülü. Sen gördün mü bir günün nasıl öldüğünü Güneşin kaz dağlarından yuvarlanışını Körfezin çırpınan sularına dalışını Bulutların sağa sola kaçışını. Sen duydun mu hiç? Martıların çığlık çığlık ağlayışını Rüzgârın durmadan ağıt yakışını. Sen beni gördün mü? Aşkından hasretinden nasıl öldüğümü Beyazlara büründüğümü O toprağa nasıl gömüldüğümü. Sen gördün mü? Ahh! Gördün mü? Biliyorum Yalnız hatırında kalacak Bir kaç kürekle Bir kaç damla gözyaşı Ve de o kara toprak. DENİZ GÖZLÜM Deniz gözlüm Dalga dalga köpük saçlım Gök gürültülü Islak bakışlım Söyle seni ne yapayım. Sığdıramadım bir yerlere Ne yedi kat gökyüzüne Ne yedi engin denize Benden uzak Çok çok uzak Her ikisi de. En iyisi Gel seni cebime koyayım Özledikçe Çıkarıp çıkarıp okşayayım. ŞEYTANA UYMAK Ben şeytana uydum bir kere Cennetten kovulduk, şeytan bana uydu bir kere Cehennemden kovulduk, Cennet cehennem derken Arafat’tan da Huri kızlardan da olduk. KIZDIĞIM Bir haylaz şımarık rüzgâr esiyor başımda, Perişan ediyor bütün hayallerimi Aldırmıyorum Hatıraları kurcalıyor da Ona kızıyorum. BEN AŞKI TANIRIM Ben aşkı gözlerinden tanırım Başıma geldiğini gülüşünden anlarım Gel gör ki mum gibi nasıl yanarım Nerden bilecektim sonradan çıkacakmış dumanım. Ben aşkı gözlerinden nah! tanırım. ENİŞTE Bayram değil seyran değil Eniştem beni niye öptü? Niye soruyorsun ki bana bu soruyu Baksana haline Geçersin karşısına süzersin gözlerini Giyersin mini mini eteğini Atarsın bacak bacak üstüne Gösterirsin tenini Daha başka ne olsun Dua et ki enişten ben değilim!.. BİR KADINDAN NAĞME Hoşgeldin, Gelişini ayak seslerinden anladım Seni gülüşünden tanıdım Bildim, gelen sendin. Gecemi gündüze karıştırırsın her gelişinde Artık dost sayılırız elbette Belki de iki sevgili. Nedense? şikâyetim yok, yok olmasına ama Fırsat ver bana Yatağı toplayayım Üstümü çıkarayım! O SARIŞININ HİKÂYESİ Yaman vurdu rüzgâr camlara, şarkımızı söylüyordu telefon telleri, Yaprak yaprak açıyorlardı o geceyi, Ben pencerenin kenarında Düşünüyordum, düşünüyordum: Senin sarı saçların mavi gözlerin vardı, Deniz gibi güzeldin hırçın olduğun zamanlar, Yakışırdı, bayılırdım senin bu hallerine, Hıncını benden alırdın, sonra göğsüm üzerinde Ağlardın, ağlardın. Yollarda karşılaştığımız günler olurdu, Omuz vurup geçiyordun yanıbaşımdan, Dönüp, geliyordum arkandan, Ürkek bir ceylan misali Kaçıyordun, kaçıyordun. Beraber yürüdüğümüz zamanlar da oldu, Ama hiç konuşmazdık, Ellerin avuçlarımda sımsıcak, Gözlerimin içine bakarak Ürperiyordun, ürperiyordun. Kapınızdan geçiyordum gözlerim sana hasret, Dudaklarımda acı bir ıslık sitem dolu, Sen uyuyordun, Belki de rüyanda beni görüyordun Gülümsüyordun, gülümsüyordun. Hey gidi günler hey! Yaman vurdu o kış rüzgâr camlara, Ayrılığı ilan ediyordu telefon telleri, Sen üç gün olmuştu gideli, Anılardan ibaret uyuyordun kollarımda Uyanamıyordum, uyanamıyordum. SEN SEVİNCE Ben ezbere bilirim şarkıları, Türküler ise hiç aklımdan çıkmaz, Dudaklarım söyler bütün şiirleri Sen gelince, Sen öpünce, Sen sevince canım. Dağlar da neymiş, bir adımda aşarım; Göller de neymiş, bir yudumda içerim Gökyüzünü avucumda taşırım Sen gelince, Sen öpünce, Sen sevince canım. TÖVBEKAR Bugün tam beş kez sevap işledim Beş güzele bakarak, Bütün günahlarımı affettirdim Her birini tek tek öperek. Tövbekar da oldum artık Dilerim Tanrım takdir edip affeder, Günah da yazmayacağını umarım Kazaen öpersem o kızları istemeyerek!.. BACAKLAR Tanrım o kıza iki güzel bacak vermiş Açmış ucuna kadar Tanrım bana da iki göz vermiş Açmışım sonsuza kadar. Günah kimde şimdi, Kim günahkâr?

Deniz Kumral'n notu: Babam Ankara'da şiir yazıyor, ben de Ankara 'ya döndüm ve Black Market Jewelry üzerine çalışıyorum.